بالاخره اعتراف کردم…
و می دونی الان چه حسی دارم؟
حس دختربچه ای که تا مچ دستش رو کرده تو شیشهء مربا…
و از بین انگشتهای مربایی که جلو صورتش گرفته، تصویری شبیه بابا لنگ درازی که خطکش دستشه میبینه !
یا باید انگشتامو لیس بزنم، مثل بچه آدم وایستم کتک بخورم !
یا باید فرار کنم تو راه کلک انگشت های مربایی رو بکنم !
در هر دو حالت اون مربا نیست، کوفته !
Drop a Line
: I am not their father. Believe it :-(
: سلام، وبلاگ خوبی داری به من هم سر بزن (این هم کلیشه وبلاگ نویس ها!!!)
: Lady, your english seems so good. But you have some grammatical and spelling mistakes in your handwriting. For example, in the post of 19th Tir [...]
: Everything is written like past but these days I feel fresh air on you website.
: well written blog. Im glad that I could find more info on this. thanks