آغوشت را دوست دارم…بوی آرامش می دهد…
la sol fa mi re…let me call u my lover
همسایگان محترم!
به اطلاع می رسانم دخترک طبقه بالایی هم به تازگی پیانو خریده…من از همین تریبون هرگونه ارتباط خود را با شاهکارهایی که می شنوید شدیدآ تکذیب می کنم!
Merci – Finest Selection
آقای ولنتاین!
انگیزه ملت از هدیه عروسک هایی با شمایل شیطون,میمون,سگ,گاو,گوسفند,کره الاغ و… به هم در روز عشق چیه؟
gimme gimme gimme a drug after midnight
آقای داروغه!
دروغ می گوید! قیافه اش داد میزند که هیچ شباهتی با روزهای اولم ندارد
Like screaming in an empty Road
من و مادام موسفید طبقهء پایین به یه همزیستی مسالمت آمیز رسیدیم…
اون دنگ و دینگ نواختن های بی سر و ته منو تحمل می کنه…منم هیچوقت دعوت به قهوه اش رو وقتی سعی دارم پاورچین پاورچین خودم رو به طبقهء دوم برسونم و گیرم میندازه…رد نمی کنم…
خورده زمین و رفته خونه پسرش…این چند روزه وقتی برمی گردم خونه, گوشامو تیز می کنم و پله ها رو آروم آروم می رم بالا بلکه صدای باز شدن زنجیر و قفل در رو بشنوم.. بلکه بیاد بیرون و با لهجهء با نمک ارمنیش صدام کنه…
دلتنگشم عجیب…نمی دونم معتاد شیرینی خودش شدم یا تلخیه قهوه هاش…
You were smiling on my arms,now you are crying on my shoulder
هیچ ربطی بین کوتاه کردن موهام با کج و کوله شدن صورت پدرم وقت لبخند زدن و اظهار این نکته که ”از شرقیتت خارج شدی”…نمی بینم! شاید می خواست بگه شکل آفریقایی ها شدی و ترسید دلم بشکنه!…؟!
شاید اگه بهش می گفتم آقای موش برای بردن دندونم نیومده…متوجه می شد دیگه وقتشه با واقعیت های کریح (کریه؟! کریحه؟ کریهح؟ کرعیح؟کرحیح؟کرهیه؟) زندگی مواجه بشم…مثلا اینکه : “عزیزم ! چه زشت شدی!”
You Can fool yourself,I promise it will help
حالم را بهم می زند دنیای این بزرگتر های دماغ سر بالا…..
بزرگ هایی که چشم هایشان پشت عینک آفتابی…بوی گندشان پشت عطرهای گران قیمت…موقعیتشان پشت دروغ…خیانت هایشان پشت خنده های دلقک گونه …حسادت هایشان پشت محبت های بی سر و ته و خودشان پشت یکدیگر پنهان اند…بزرگتر هایی که حتی موش هم دندان هایشان را نمی برد!!!
امشب هم این دندان لعنتی را زیر بالشم خواهم گذاشت…
Beyond the door there’s peace,I’m Sure
امشب بعد از ۱۷ سال دوباره یه دندون دارم که می تونم بزارم زیر بالش…
منتظر بمونم تا صبح….با یک تفاوت که این دندون عقله نه شیری…..گرچه چشمم آب نمی خوره آقا موشه حتی رغبتی به بردن این دندون داشته باشه چه برسه که جاش برام هدیه بزاره…دو نقطه پرانتز بسته
Like no day has been,or will be again
تا ته قصه چه پیدا و چه پنهون با توام…
پنجشنبه…۱۷ بهمن ۱۳۸۷…شمشک
