پشت سرم دست می زنه و با لبخند می گه : “می شه یه روز مثل انوشیروان روحانی بزنی؟”…مادربزگ دوست داشتنی من با این رویای دست نیافتنی از عمق وجودم متاسفم که نوهء خرفتی مثل من داری…متاسفم…
امسال پاییز , من رسیدن ِ دوست داشتنی ترین هدیه دنیا و در ِ بالکن اتاقم درخت بودن را تجربه می کنیم…
ببینم! چرا آدم ها اینقدر دنبال خوشبختی سگ دو می زنند؟
: I am not their father. Believe it :-(
: سلام، وبلاگ خوبی داری به من هم سر بزن (این هم کلیشه وبلاگ نویس ها!!!)
: Lady, your english seems so good. But you have some grammatical and spelling mistakes in your handwriting. For example, in the post of 19th Tir [...]
: Everything is written like past but these days I feel fresh air on you website.
: well written blog. Im glad that I could find more info on this. thanks